zondag 10 juni 2012

Later word ik…


 
Ik heb haar ontmoet.
Wie?
Mijn schoondochter! Wie zou ik anders kunnen ontmoeten en er zó opgewonden over zijn?
Mijn ogen gingen open toen Benjamin openheid gaf in zijn financiële situatie. Hij gooide maar zo zijn portemonnee leeg op tafel. Vertelde 100uit van zijn 100+ euro en wat hij ermee wil kopen. 
Zij luisterde. Zo is ze - denkt er het hare van.Ze weet alvast dat hij van geld houdt. Wie dat geld mag verdienen, zoeken ze zelf maar uit. Later…

Ineens besefte ik (met schrik) dat ik dan een schoonmoeder ben.
Wacht! Hoe kon ik voorbij gaan aan het schoonmoeder-zijn, als ik ook oma wil zijn? Eerst het één dan het ander. Ik vergat er één.
Oma wil ik zeker worden, daarom heb ik ook kinderen, maar ik heb nooit gedacht aan schoonouderschap. Die halte ben ik totaal voorbij gegaan. Ik moet in slaap gevallen zijn.
Bij de vraag wat ik later wil worden zei ik nooit: schoonmoeder. Wel thuisblijfmoeder of oma.

Zo vraag ik me nu af: wil ik later schoonmoeder worden?
Ja dus! Zeker van dit meisje. Ik was zelfs even schoonmoeder, alleen in het ongewisse. Dat kan dus ook. Vorig jaar kwam Benjamin thuis en zei heel nuchter: “Mama, het is uit.”
“Wat is uit? Het licht? Je boek?”
“Nee joh, mama, de verkering is uit!”
BOEM, ik viel van mijn stoel! “Hoezo is het uit? Had je verkering? Met wie?”
Zo bleek dat mijn manneke een jaar verkering heeft gehad en wij wisten van niks. Gaat dat zo met jongens?
Lekker dan!

Om toch duidelijkheid te krijgen vroeg ik het manneke dingen als: “Hield je haar hand vast?” Hij keek me niet begrijpend aan, zo van: Hoezo, moet dat dan?
“Heb je haar gezoend???”
“Heh, bah, mama, nee! Ik ben niet zoals papa en jij?!” Gevolgd door een smerige blik. Hoe kom ik ook op dat walgelijke idee? Mijn volgende vragen over veilige seks hoeven dan ook niet. NOG niet.

Het meisje, die ‘schoondochter’, is een LEUKE MEID!!! Als ik had geweten van de verkering was ik er rond achter gaan staan. Ja, ‘vierkant’ kan ik niet zeggen, want ik ben niet recht en hoekig. Ik had het aangemoedigd. Zie mezelf wel met haar de stad in gaan of zo. Later als het haar ook werkelijk interesseert. Het klikt in ieder geval. Tot op de dag van vandaag. Want de vroegere geliefden, houden contact.

Wel als in een knipperlichtrelatie. Ze zijn dan-wel-dan-niet heel close. Soms zie ik haar drie keer in de week; komt ze lunchen, eet ze ’s avonds een keer spaghetti mee (haar lievelingsgerecht bij ons) of zijn de jungskes samen buiten in de tuin. Dan weer gaan er weken voorbij dat ik haar amper tref. Bij een vluchtige ontmoeten is een wederzijdse glimlach wat telt.

Zo zie je, grote kans dat ik mijn schoondochter al heb ontmoet. De tijd zal het leren.
Wat ik verder van het schoonmoederschap ga maken? Dat zie ik later wel…

Nou ja, het zet met toch aan het denken: sommige dingen ga ik net zo doen als mijn schoonmoeder: de klein- en grotekids verwennen, op die kleine bloedverwantjes oppassen, maar let op! Ze moeten ook écht oppassen voor oma! Ik ga pannen vol spaghetti maken, jammie!
Natuurlijk zal ik ze nóóit in de weg zitten, me nergens mee bemoeien. Niet zeuren als ze zo weinig langskomen. Ik weet het allemaal niet beter. Dus wel!!!

Al goed, ik streef er naar een ‘mama’ te zullen zijn waar ze op terug kunnen vallen en hopelijk kan ik loslaten wat zij anders doen.

Gelukkig heb ik nog wel een paar jaar, toch? Benjamin is nog maar 10. Heb ik mooi nog even de tijd om te gaan Googlen… op zoek naar een schoonouderschapstraining.

8 opmerkingen:

  1. Denk niet dat jij zo'n schoonouderschapstraining nodig zult hebben Irene. Je bent een fantastische moeder voor je kids dus waarom zou je geen goede schoonmoeder kunnen zijn? Wees jij nu maar gewoon Irene en dan komt alles goed......

    X San

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is altijd het beste hè, jezelf zijn!
      Bedankt voor je lieve woorden en je vertrouwen in mij in deze functie. Voor een aanbevelingsbrief weet ik je te vinden.

      Verwijderen
  2. Geniaal Irene.
    Ben het met Sandra eens.
    Je bent er voor je kids, typisch Irene, en vast ook voor de aanhang.
    Maar je hebt nog even.
    Wie weet moet je eerst nog tig vriendjes en vriendinnetjes verwerken tot de "ware" komt.
    Afijn met zeer veel plezier gelezen.
    goed begin van de zondag!
    xxxx Evelyne

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, hoeveel vriendjes en vriendinnetjes zal ik in mijn hart sluiten? Spannend!
      Maar ook jij bedankt voor je vertrouwen in mijn kunnen.

      Verwijderen
  3. Wat een geweldige blog!
    Echt.
    Als je een oudere zoon had gehad was ik graag je schoondochter geweest ;]

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Was ik nou maar eerder aan kinderen begonnen! Jou als schoondochter zou ik zeker ook leuk vinden!

      Verwijderen
  4. Reacties
    1. Bert, hoe moet ik dat weten? Ik heb ook geen uitnodiging gekregen!

      Verwijderen