zondag 3 juni 2012

Muisje-gestuiter


Nee, ik val niet in herhaling. Het gaat nu NIET over de keuken die de muizen onveilig maakt. Sorry ik bedoel: de muizen die mijn keuken onveilig maken.  
Alhoewel, goed bekeken is mijn keuken zeer zeker onveilig voor muizen: er liggen lokdoosjes en muizenvallen met pindakaas. Als er ook maar één mormel zich in mijn keuken waagt is het oorlog! 
Eén muizekoppie...

Tot ineens één muisje mijn aandacht vroeg. Om precies te zijn een wit muisje met een ieniemienie staartje. Ongelooflijk, het lef, de brutaliteit! Hoe durft ie zijn koppie hier te vertonen! 
Hoewel ik zijn kraaloogjes niet zie, weet ik: hij schattig! Zwijmel.Oké, dáág oorlog, ik ga zelfs voor ‘m op mijn knieën.

Het gebeurde allemaal  tijdens de lunch met Benjamin. Het duurde even voor meneertje Besluiteloos wist wat hij wilde eten. Hij had eigenlijk niet zo’n zin in brood en wierp een blik in de kast. Hij zag ontbijtkoek, rijstwafels en beschuit. Hij wilde het laatste en wat doen we met z’n allen op beschuit?

Toch moest hij op zijn minst één boterham opeten. Ik had juist twee speciaal voor hem uit de vrieskou gehaald. Daar moest dan gebakken ei op. Of hier iemand wat te klagen heeft zeg!
Oh, wacht, het eitje liet ik toch haast aan branden.

Terwijl we zo smikkelen, vraagt Benjamin tijdens het strooien van de muisjes: “Mama, mag ik een muisje laten stuiteren?”
Way back, hebben de kids ontdekt hoe leuk het klinkt als een muisje op het laminaat stuitert. Sindsdien willen ze dit altijd bij het eten van muisjes.
Mijn antwoord nu: “Nee.”
“Waarom niet?”
“Omdat ik zojuist gezogen heb.”
“Als ik ‘m nou gelijk opruim?”
“Oké, maar als jij het vergeet, krijg ik 50 cent van je.” Ja, hé, hij slaat altijd zijn centje er uit, mag ik dan ook eens?
“Oké!”, zegt meneertje aan de overkant en zoekt met veel liefde een muisje uit! Daar gaat ie: tik-tik-tik-tikkerdetik-tikkerdetik en zo ligt het muisje op de vloer. Benjamin wil van tafel om ‘m op te rapen, maar wordt “Pfieuw” teruggefloten.
“Oh nee schatje, tijdens het eten mag je niet van tafel.”
“Maar dan vergeet ik’ m misschien.”
“Tja, dan is 50 cent voor mij. Kassa!” Gna, gna.

We eten lustig verder en vergeten daarbij het muisje. Tot ik bij het van tafel gaan ineens hoor: tik-tik-tik-tikkerdetik-tikkerdetik. Oeps, ik had tegen het muisje geschopt. Ik kijk Benjamin aan: “Jij had het muisje dus nog niet opgeruimd.” Hij kijkt geschrokken terug - vreest voor zijn 50 cent.

Terstond grijpt het manneke de eetkamerstoel in zijn lurven, schuift die naar achter en kijkt onder de tafel. Ik besluit hem mee te helpen en duik op mijn knieën. Ik zei toch al dat ik zelfs voor dit muisje op de knieën ging. Zo spiek ik onder kast en bank en roep:  “Muisje, waar ben je? Joehoe, ik zoek je!”  Ik voel me net de vrouw van het verloren penninkje. Zij vond ‘m , maar wij niet, waardoor Benjamin beteuterder dan hij al was opkijkt en sip vraagt:  “Moet ik jou nu 50 cent betalen?”
Wat kan mij dat centje nou schelen? Het gaat me om het opruim-principe…
 “Nee, want ik hem ‘m kwijt gemaakt!”
Weg beteutering. "Krijg ik dan 50 cent van jou?” Zucht, ik had het kunnen weten.
“Nee, want je hebt ‘m niet opgeruimd. ” 
Hij neemt er genoegen mee.

Het muisje? Die kwam ik een paar dagen later tegen. Hij lag in de keuken! Had ik niet gezegd: als er één muisje zijn koppie laat zien in mijn keuken is het oorlog? Hoe voer ik oorlog met dit muisje?
Ik denk dat ik ‘m maar lekker moet ga muizen! Op een beschuitje.

7 opmerkingen:

  1. Op welke leeftijd is het dat er tijdens het eten van muizen maar 1 op de grond valt??? Bij mij is het of een hele wolk van de gestampte muizen die door mijn woonkamer heen waait. Of een heel spoor.... zucht....

    Knuffels, Judith

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, ik heb mijn kids toch wel proberen te leren, dit zó te eten dat mijn kamervloer niet vol muizen ligt. Lukt natuurlijk ook mij niet, maar ik weet de schade te beperken. Het leuke is dat ik het wel direct hoor als er een muisje stuiterend op de grond zijn weg volgt. We kijken elkaar dan toch wel even lacherig aan.
      Maar bewust een muisje laten stuiteren? Dat is bewust rommel maken, voelt voor mij net als het afval maar zo op straat gooien. Dat is bij mij NOT DONE, dus ook niet in mijn huis. Kijk ik nu even vooral niet over mij beeldscherm de kamer in...

      Verwijderen
  2. In één woord: "geweldig" Irene. heb het met héél veel plezier gelezen!

    X San

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Muizen die door de kamer stuiteren? Ik zie ze al voor me al die ADHD-muizen! Hoe krijg je het voor elkaar om elke week weer zo'n origineel verhaal te schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Evert, het lukt me écht niet elke week even makkelijk. Maar het lukt.
    Eigenlijk is de wereld om ons heen één groot inspiratiebron. Ik moet willen zien wat er op mijn pad komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik liep een blog achter. BLOOS.
    Had hem wel gelezen maar niet aan toe gekomen om te reageren.
    LEUK blog

    BeantwoordenVerwijderen