zondag 9 september 2012

Vercrackt



Daar zit ik dan. Op kamp, jeugdkamp welteverstaan.
Ik ben mee als jeugdleider van dit zooitje ongeregeld. ” Zooitje ongeregeld” is mijn koosnaam voor deze jongerengroep, want ondertussen heb ik elk van de zes jongeren in mijn hart gesloten. Mee mogen gaan (letterlijk en figuurlijk) met deze jongelui vind ik gaaf om te doen. Zien hoe ze zich ontwikkelen, vragen en gesprekken die ik met ze heb. Ja, ze hebben een plekje in mijn hart.

Zo ben ik hier en kijk om me heen... 

En hoor:  "De blokhut? Die is vercrackt!" Ik moet raar opgekeken hebben; wat ze daarmee bedoelde? Verkrekt? De blokhut is aan vervanging toe... Waarop ik vraag: ben ik dan niet ook vercrackt? “Nee, tuurlijk niet! Jij bent niet verrot."

Vervolgens roept ineens een jeugdlid: “Marlon is een trut”. Ik merk op dat een jongen geen trut kan worden genoemd. Bovendien is de dame die die jongen een trut noemt gewoon gek op die jongen.  Zo ontstaat een gesprek, dat zij waarschijnlijk met trut: Ik hou van je, bedoelt. Wat hoor ik nu de hele dag? “Wat ben jij een trut”.

Voor de vierde keer in drie jaar ben ik met hen op kamp. Ja, we kamperen. De jongelui in kleine rottenten en de leiding (dat zijn Marcel en ik in dit geval) in de vouwwagen. Wat heb je als leiding dan toch heerlijk een streepje voor. 

Zo is het kramperen voor de jongedames, de heren hoor ik niet klagen. Verschil moet er zijn. Ondertussen weet ik dat zij allemaal liever naar een Center Parcs huis gaan. De eerlijkheid gebiedt daarbij te zeggen:  “Ik ook”. Doch wie gaat dat betalen??
Bij deze: sponsors gezocht voor de Utrecht Centraal jeugdgroep (lees: alternatieve Beverly-hills troep). Gelakte nagels, deo-wolken, haarlak en haren vliegen me om de oren. Niet alleen voor mij, maar ook de jongere ladies geldt: als je haar maar goed zit. Nou, met de haren komt het heus in orde, is iedereen blij.

Toch was de vreugde vrijdag het grootst. Bij het opbouwen van de boel, was de eerste vraag: Hebben we stroom? Dat herinnerde mij er fijntjes aan hoe ik de strijd weer aan ga met niet alleen de jeugd maar ook hun mobieltjes. Overal waar ik kijk zie ik mobieltjes! Aan handen vastgegroeid, in bh-bandjes, in broekzakken en ik verwacht nog eens mee te maken dat iemand een mobiel van weer een andere onverwachte plek haalt.

Toen ik zelf een keer mijn mobiele uit mijn laars haalde, was het een jeugdlid die om mij lachte. We waren een dagje uit en ik had geen broekzak of andere zak bij de hand maar wilde wel bereikbaar blijven. Daar was mijn laars. Ik schoof de telefoon daar bij in. Een prima plek, zo bleek al snel, want toen de telefoon ging  trilde mijn hele kuit mee en wist ik: Iemand denkt aan mij.

Zo is anno 2012 dé wens: stroom op de kampeerplek. Niet voor heet water, niet voor licht, niet voor een koelkast maar voor de mobieltjes. Dat was wel even anders toen ik jeugd was. Twintig jaar geleden. Wacht, twintig?! Even rekenen. Het jongste jeugdlid onder mijn hoede is 14. Oh ships, dat is voor mij 26 haar geleden.  Waar blijft de tijd?!

Daar heb je het al: bij de gedachte aan zoveel jaar in het verleden voel ik mijn dertigersdip zijn intrede doen. Sorry, zelfs daar ben ik al te laat voor, want ik ben een veertiger. Zie me stralen als ik vandaag 35 geschat word.

Geen dertigersdip voor mij,  maar een midlifecrisis, is wat wacht. Wanneer komt die eigenlijk? Of is dat meer iets voor mannen en wacht mij iets rampzaligers? Ach wat, het maakt me niet uit ook. Ik heb hier met de jeugd gewoon een leuk weekend en voel me door hen jong! Ik geniet er maar gewoon van.

(Met dank aan de zes jongelui die met mij mee willen. Want dat is pas een opgave!)

5 opmerkingen:

  1. Heerlijk om even meegenomen te worden in je beslommeringen tijdens het jeugdkamp!

    X San.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Sandra.
      Nu moet ik er even bij zeggen: ik ben blij vandaag de vrijheid te hebben om ook weer bij te komen. Want ja, ik ben toch echt wel 40 en jij kent mijn lijf!

      Verwijderen
  2. Dus jullie hadden stroom? In ieder geval wel prachtig weer, beter kon eigenlijk niet in september.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker Evert, het weer was echt een ongelooflijk kado! Super gewoon, hoewel het 's nachts wel echt koud was. Ik heb het in ieder geval niet warm gehad.
      Enne, die stroom... die hadden we alleen omdat een jeugdlid ook een snoer mee had. Wij hebben natuurlijk als kampeerders weldegelijk eens verlengsnoer, maar hier was wel even heel wat verlenging nodig. Deze jongen heeft waarschijnlijk gedacht: al moet ik het van de ander kant van het veld halen, ik MOET stroom! Het is hem gelukt, we hadden 8 stopcontacten, waarvan zeker vier aan de lopende band bezet waren door... je raadt het al: mobieltjes.

      Verwijderen
  3. Inmiddels gecrasht op de bank of valt het mee.
    Super mooi weer was het dus föhn overbodig.
    Wij hebben het ook super gehad in St Martens Voeren.
    prachtige natuur daar

    BeantwoordenVerwijderen