zondag 17 februari 2013

Valentijn



Wat was het de 14e een liefdevolle drukte op Facebook. Je zou denken dat iedereen van iedereen houdt! Lieve woorden, teksten, plaatjes en foto’s waren niet van de lucht. Al weken eerder straalden de winkels me in een rode waas toe. Als schreeuwden ze: “Koop mij, koop hier! Vergeet je geliefde niet!” Alsof ik dat zou kunnen?!


Ik mag er niet om liegen, ik vind het alles erg overdone. Wat een commerciële business. Ik vraag me af of winkeliers wel enige echte liefdevolle gedachten hebben bij het scannen van de producten of vooral de binnenkant van hun kassa op het oog hebben. Vooral nu in tijd van recessie.

Mijn beetje negatieve houding ten opzichte van Valentijnsdag wordt behoorlijk gevoed door mijn wederhelft. Vind je dat ik nogal onvriendelijk denk over deze dag? Dan heb je mijn liefje zeker niet gehoord.

Zo zegt hij: “Het is een dag voor de geheime liefde.” Tja, Marcel Irene is totaal geen geheim, dus ons kan ik schrappen.

Dan smoest hij: “Elke dag zou Valentijnsdag moeten zijn. Waarom moet dit zo nodig één dag in het jaar?”
Alsof ik elke dag een Valentijn-verrassing krijg?! Nee, dus! Elke dag een kaart lijkt me geweldig. Meneer weet dat ik post koester. Trouwens, toen ik een poos geleden vertelde dat Valentijnsdag zich weer opdringt, schrok hij. “Toch niet morgen?”
Waarop ik verdwaasd vroeg: “Morgen? Nee!”
Hij leek serieus opgelucht, maar verklaarde zich niet nader. Een dag later vond ik post op de deurmat. Een kaart van hem! Het was natuurlijk per ongeluk bewust niet verstuurd met Valentijn.

Met de gedachte: als ik toch niets hoef te verwachten, waarom zou ik dan wel de ander verwennen? Loop ik langs een kaarten carrousel en zie wel hele leuke kaarten. Oké, voor de kids dan. Zij mogen toch wel op deze speciaal apart-gezette-dag weten dat ik verkikkerd op ze ben?
Of wordt Marcel dan toch ook jaloers? Goed, ik zoek er ook één voor hem. Thuis beschrijf ik ze met lieve woorden.

Blij dat ze waren!!! Hoewel? Eentje kijkt wat beteuterd. Hij zegt: “We zouden toch niets doen met Valentijn?” Resoluut klinkt mijn: “Jij zou niets doen met Valentijn, ik heb niets gezegd, dusssss?”

Treur maar niet. Ik ben wel verwend. Ik kreeg een zelfgemaakte kaart van mijn kleine kerel. Je had hem eens binnen moeten zien komen: brede glimlach, handen achter de rug. Zijn hele lijf zei: Ik verberg (n)iets voor jou hoor!
EN!!! Ik kreeg een lieve kaart van mijn vriendin. De schat, ja jij Sandra!

Celine kwam trouwens hals over kop thuis op deze Valentijnsdag. Ze had haast, want die rot-sneeuw had in de weg gelegen en nu moest ze in allerijl naar muziekles. Ze smeet een roos op tafel. Die had ze via school geregeld voor een vriendin. Was die ziek. Echt zielig!
Nog amper weg, zie ik die roos en bedenk dat die hoognodig water blieft. Hij ligt er nogal verlept bij, als ik het zo halfslachtig bekijk. Ik zit ondertussen met mijn kop bij het nieuws, pak de roos bewust vlak onder de kop, zodat ik niet in een doorn grijp en zet ‘m liefdevol, ogen gefocust op het tv scherm, in een vaasje water.

Bij het natafelen zeg ik tegen Celine:  “Je mag me wel dankbaar zijn.”
“Hoezo?”
“Omdat ik die roos van water heb voorzien.” Ik loop naar de keuken om een bakkie te maken.
“Mama, dat hoefde je niet te doen hoor?”
“Hoezo, wil je morgen een verlepte roos aan je vriendin geven?” en geniet van mijn bakkie. Slurp!
Mooi als afsluiter van een prima dag. Ik heb goed gezorgd voor mens en bloem, voel me super voldaan.

Zegt Celine: “Die roos verlept niet. Die roos is nep!”


10 opmerkingen:

  1. Super krachtig blogje. Wij hebben niks gedaan maar ik heb de kinderen wel een mok met snoep gegeven. Omdat ik van ze hou.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Jedidja.
      Iets geven is hoe dan ook altijd leuk.

      Verwijderen
  2. Heerlijk om weer te lezen.....en tja, een simpel kaartje zegt soms al genoeg!!

    X San

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo simpel vind ik een kaartje niet.
      Een klein gebaar, maar zo heerlijk fijn om te krijgen. Dank je voor je vriendschap!

      Verwijderen
  3. Echt iets voor jou om een plastic roos voor een echte aan te zien!

    t Was weer een boeiend verhaal !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ja...
      Liever een nep roos voor echt aanzien, dan een echte voor nep.

      Verwijderen
  4. Zegt die roos niet alles over Valentijnsdag? Zo nep als wat. Hahaha, laat de liefde maar stromen zou ik zeggen, maar Valentijnsdag laat ik, net als Marcel, gewoon voorbij gaan. Maar het heeft je wel weer een mooi verhaal opgeleverd :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wauw Bert, zo had ik het niet bekeken: zo nep als wat... Ach, er zijn mensen die deze dag ook zo waarderen. Ik wil ook niet te hard zijn.
      Ondertussen wentel ik me dagelijks in de liefde die ik krijg van man en kids en hoop dat veel meer mensen dat doen.

      Verwijderen
  5. He hebt tenminste een kaart gekregen.
    Mijn brievenbus was leeg.Hahha
    Verder eens met Bert nep is het.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Tja, omdat wij niet van Valentijn zijn, ook geen kaart van mij. Maar och, je geeft er verder ook niet veel om. En je weet: ergens anders in het jaar, valt er wel weer en kaart in de bus.

      Verwijderen