zondag 3 maart 2013

Allegaartje



Stom!!! Ik heb een jubileum voorbij laten gaan!
Mijn eerste blog “Ik ben een nummertje stamt van 9 maart 2011. Nu ineens, stuiterdestuit, ben ik bijna twee jaar verder met:“Sneeuw wit”, mijn 100ste blog.
Wat een stiekemerd hè, met deze crimineel onverwachte mijlpaal.

Even wat statistieken:
Plofmuis en Koffietijd vechten om de eerste plaats qua pageviews, bij een totaal van 8707. Dat zegt net als Google Goggles helemaal niets. Mijn en Noach’s neus worden ervoor opgehaald.
Ik heb één super analoge super fan in mijn vader.
Afgelopen maand was mijn topmaand. Ik wil the wave doen of de keukentango herhalen, want het is weer een lucky week!

Nu wil deze flapoor the force in zetten om een bloemig verhaal te gaan schrijven. Geen huisdieren gekonkel en kippig geruzie, maar vooral vaag gedoe. Niet dat je mij hoort zeggen: ”Inspiratie is zoek”. Nee, ik heb een  vercrackt doel voor ogen: Alle voorgaande titels gebruiken in één blog. Klinkt als een fatal attraction die ik me beter kan tegennemen, want net als gadgets en ik kan dit wel eens een onbereikbare liefde voor woorden opleveren.

Ondertussen is de laatst keer dat de ijsberen hier aanbellen voorbij. Ik zong al haast "Dag Sinterklaasje”, gevolgd door Merry X-mas- en gelukkig Nieuw jaar wensen. Laat het lentefeest maar komen. Zo ook de feesten rondom het huis van Oranje. Willem Alexander zal dankzij de abdicatie (en dat waren 40 – 7 titels) van zijn moeder, als een echte gentleman de kroon overnemen. Een dag vol prinsen en prinsessen wacht ons. Op 30 april blijf ik in mijn eierdopje aan de buis gekluisterd. Theetijd die een dag lang duurt. Gezellig.

Ik voel bijna hoe zonne-energie  mijn winterdip en Blue Monday’s met bijpassende wee en wel doen verdwijnen. Het maakt me kinderlijk blij ondanks mijn middelbare leeftijd.
Door dat laatste ben ik sneller total loss. Als ik kon toveren zou ik dan ook liever als een robot mijn taken vervullen met een onbedwingbaar soort van muisje-gestuiter en doen als een doener.

Echter toen ik vandaag wakker werd en de duisternis lag over het land, draaide ik me nog eens om als een beertje diep onder de dekens. Ik weet binnenkort kattengejank in de tuin en  voel voorjaarschoonmaakkriebels. Alle troep² en modderzooi moeten eens weggewerkt worden. Opgeruimd staat netjes.

Waarschijnlijk zorgen Iksy Bitsy Spider I en Iksy Bitsy Spider II voor crisis in huis.  Ik ga ze natuurlijk tegen komen, dat stelletje snelheidsduiveltjes met dezelfde lentekriebels. Ik voel ze al haast over mijn  Grieks pootje lopen. Dat is om te gillen! Worden ze nog vergezeld door een  paddentrek ook. Zielige ikke! Ik zet het nog even op een ge…’piep’…

Vluchten naar mijn droomhuisje kan niet, want die is alleen maar een illusie. Als het al bestond, zou ik begluurd worden of niet begluurd worden - that’s the question?

Terug naar de lente die ooit plaatsmaakt voor zomer. Dan voel ik zwemplezier en  vakantiefun opborrelen. Krijg ik zin in Jeu de Boules. Ik moet maar even een hengeltje opwerpen en vissen naar onze vakantieplannen. Ik ga zekerwel weer met dochterlief naar de shop & drop de mannen op het strand.

In dit Franse plaatje zie ik mijn vaders groene 2 CV. De rest denkt: Ga toch fietsen! Waar ik absoluut liever voor zou kiezen boven de OV-kaart (Onaangenaam Vervoerkaart). Hoe vaak hoor je niet weer van een stroomstoring? Sta je dan. Ik pak de auto!

Over auto’s gesproken, ik gebruik de mijne niet zoveel. Ik moet meer bewegen! Hoezo? Omdat een MRI iets verdachts vertoonde en door sporten zou een operatie-live vermeden kunnen worden. Daarom de auto te koop zetten?
Ik ben niet gek! Die auto blijft!

Zo ook het gebruik van vrouwelijke apps. Hoewel ze soms lijken op algebretische tovenarij kan ik niet zonder. Zelfs een cookiewet komt daar niet tussen.
Trouwens via apps krijg ik ook antwoord op de vraag: Wat eten we vandaag? Al heb ik ook weer eens zin in Suikerbietensalade en Bosgroentesoep of Pompoensoep. De boodschappen haal ik nog altijd bij Appie vandaan. Ook al blijf ik erbij:  Albert Heijn kan beter!” Volgens mij hebben ze zegels in hun oren. 

Eindig ik deze 101de blog met een dankwoord aan inwonende lolbroeken en mijn Valentijn. Zij zijn mijn leven. Ik wist altijd: later word ik thuis-blijf-moeder. Beste keus ooit! Daar hoefde ik geen interessante cursus voor te volgen en het geeft zoveel goeds. Onder andere elke week een ideale zondagochtend met weer een blog! Hun tafelgeheimen zijn van onschatbare waarde evenals hun steeds veranderende plaats delict… Zonder hen zou ik toch steeds mijn hoofd moeten stoten tegen een “Auw”, kastdeurloze keuken...
Alsof er dan nog iets te verbergen is.


10 opmerkingen:

  1. Fantastisch alleen de volgende keer weer typen met alleen zwarte kleur, nu draait hier alles, haha!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sorry Sandra, voor alle onrust in blauw en zwart. Ik vind het ook alles behalve fijn. Het is maar voor één keer... Denk ik ;-)
      Wel heerlijk dat je 'm gelezen hebt. Dank je wel weer.

      Verwijderen
  2. Dat waren heel wat linken toevoegen. Lol.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Irene waar haal je het vandaan !!!!!
    geweldig! petje af en nog leuk om te lezen ook
    En dan kan een digibeet ook nog klikken en komt op het desbetreffende verhaal terecht. Wonderrrrr van techniek
    op naar de 1000

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dus nog 899 blogs!
    Zou toch bijna opgeven, maar nee, dit is leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gefeliciteerd Irene het is je gelukt! Fantastisch om al die titels in één blog te verwerken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was veel werk, nooit eerder zoveel uur in één blog gestopt, maar zo leuk om te doen!

      Verwijderen
  6. Haaa! Wat een creatief blogje. Ik heb heel wat te lezen zo te zien. Je bent een echte blogger als je het een jaar volgehouden heb!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eén jaar???
      Ik heb vandaag twee jaar op mijn naam staan! Kijk maar naar de datum die staat bij mijn eerste blog. Niet die van blogspot, maar de datum bij de blog zelf. Hij stond eerst op mijn site, is later hiernaartoe verhuisd.
      Wat voor blogger ben ik na twee jaar?

      Verwijderen