zaterdag 17 augustus 2013

Ontploppen & opslurpen


Het zal niet snel gebeuren dat Marcel iets doet in huis, hij mág namelijk niets doen. Daar is over nagedacht. Weet je wat het is? Als ik hem vraag iets te doen, dan klinkt al snel: ‘Dat moet toch makkelijker kunnen,’ of ‘kan dit niet sneller?’ Alsof ik niet weet ik niet waar ik mee bezig ben. Ik ben hier de gediplomeerde gezinsverzorgende. Hoezo denkt hij dat het makkelijker en met minder energie ook nog eens beter kan?!

Eén ding doet hij wel: tafel afruimen. Als de beste! Alles verschuift van de tafel naar het aanrecht, waarna ik het in de vaatwasser doe, want hij ruimt die zo onzuinig in! Laat mij maar. Waar het aanrecht helemaal mijn domein is, doet hij de afzuigkap met de beste zorg en middelen. Het zit ‘m in zijn lengte. Hij kan er zo gemakkelijk bij en maakt hem blinkend schoon. Geen commentaar uit mijn strotje, maar lof!

Zo weet je de perfectionistische truttebol in mij. Heel vermoeiend hoor, om met mij samen te leven. Of eigenlijk niet, want ik doe het allemaal zelf wel. Een ander doet het toch niet goed. Hij kan lekker op de bank hangen. Daar is hij de perfectionist.

Maar laatst even niet. Onze kleinste holbewoner had een beeldhouwwerk gemaakt van een of ander ondefinieerbaar bouwmateriaal. Constant komen er stofdeeltjes af. Daarom mocht het pas naar binnen als het zo stofvrij mogelijk was en pakte manlief de stofzuiger ter hand. Dat was eigenlijk een foto waard.

Echter die stofzuiger is niet de nieuwste meer. Onze tweede en niet oud genoeg voor vervanging. De eerste stofzuiger, staat op de zaak, stamt van onze beginjaren. Een superapparaat van Philips met de naam ‘Oslo’. Na heel wat jaren was het niet meer wat ik wilde en kochten we een nieuwe. Geen Philips… Stom!

Deze nieuwe kwam als beste uit de test. Doch achteraf niet zo’n beste koop.
Met drie kleine wielen, één voor, twee achter, verwachtte ik dan ook dat deze stofvreter tegen een stootje kan? Dat ie me moeiteloos en gehoorzaam over een drempel volgt.
Daar dacht hij anders over. Al binnen een paar maanden zei één wieltje ‘krak’ en rolde mijn kant op. Dat was de linker. Om niet lang daarna de voorste te zien rollen. Veel problemen gaf het wonderwel niet, want meneer schoof netjes achter me aan. Geen krasje op mijn laminaatvloer.

Nog wat later, begaf het opslurpmechanisme van de snoer het. Je weet wel, je houdt een knop ingedrukt en de stofzuiger slurpt het snoer in. Opgeruimd staat netjes. Kon ik alle rommel in huis maar zo laten opslurpen. Nu was het mechanisme stuk en onderwierp mijn handige manneke het geheel aan een innerlijke check om te constateren dat het onherstelbaar kapot was. Zo rol ik al maanden de snoer handmatig op. Je denkt toch niet dat ik ‘m opslurp?

Ondertussen schuift ook de stang steeds uit de slang. Heel onhandig, maar heb ik zelf opgelost met een stukje crêpetape aan de buitenkant van de slang. De stang zit er weer even wat strakker omheen. Waarop nu om de haverklap de slang van de stofzuiger schiet. Ben ik net lekker bezig, vliegt de slang van links naar rechts door de kamer. Ik vond de zuigkracht al zo laag.

Maar klagen? Nee! Hij doet het toch? Hij zuigt prima, met wat aanpassingen.

Komt Marcel na het zuigen van het beeldhouwwerk chagrijnig binnen?! Gewoon beangstigend. Hij smijt met de buitendeur, ramt de trapkast open, zet de stofzuiger ruw in de kast en ploft op de bank, laptop op schoot: ‘We gaan NU op zoek naar een nieuwe stofzuiger!’ Kijkend naar bovenstaande zie ik zijn punt luid en duidelijk.

Zo werd in no time een nieuwe stofzuiger besteld en een dag later: ‘Tring’, staat Ali met een groot pak in zijn handen bij de deur. Van verre zie je al: een Philips stofzuiger. We gaan voor GOED koop. Ik volg voor één keer Marcel in zijn voetsporen en zet de boel in elkaar zonder de gebruiksaanwijzing te raadplegen. Ik weet toch wel hoe een stofzuiger werkt en zet ‘m aan.

Wow!!! Is dit wel een stofzuiger? Hij zuigt zo hard, dat ik het mondstuk niet van de vloer krijg. Volgens mij wil ie mijn hele vloer opzuigen. Wat een power! Als ik ‘m nou eens in de lucht houdt, verdwijnt dan alle stof erin? Gaaf!

Oké, de borstels worden ontplopt, want hoe noem je het als je met zo’n voetpedaaltje de stand van de borstels verandert? Na het zuigen van de kamer besef ik: het was echt behelpen met dat haperende ouwe apparaat. Die dumpen was wijs.

Oh ships, ik haper ook aan steeds meer kanten. Word ik nou binnenkort ook ruw gedumpt en vervangen? Laat ik maar even minder piepen.

6 opmerkingen:

  1. Hahaha....en hier hoop ik ook dat mijn stofzuiger snel terug is. Geen nieuwe maar mis dat ding wel!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geen stofzuiger is altijd nog erger dan een haperend geval. Je mag 'm hebben! Zeg het maar.

      Verwijderen
  2. Soms is een mannenhand zo gek nog niet Irene. Zelfs in jouw huishouden :-).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zonder mijn man zijn hand, zou ik het niet redden. Gouden handen heeft ie! Hij mag zekersteweten blijven!

      Verwijderen
  3. Niets zo onontbeerlijk als een goede stofzuiger...
    Wij hebben nu een Miele. Hij gaat al heel wat jaartjes mee en zuigt als een malle. (Als hij tenminste uit de kast wordt gehaald) Soms overweeg ik zo'n automatisch dingetje. Zou echt geweldig zijn.
    Grts Irene

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh ja, zo'n automatisch geval. Lijkt me ook wel wat. Waarom we daar niet voor vielen?

      Verwijderen