zaterdag 1 maart 2014

Deadline in het oog



Boek op komst!
   Het is echt. Het is heus. Ik kan het nog amper geloven. Het nog niet bevatten, terwijl ik de werkelijkheid ken. Ik heb toch zelf het contract getekend en opgeborgen in de kast. Waarom voelt het dan toch alsof ik droom? Knijp me in mijn wangen, schud me wakker! Of toch liever niet, want ik wil dat deze droom blijft.
   Hoe iemand wakker schudden als die niet slaapt? Mijn ogen staan wijd open, mijn zicht is helder en mijn weten zeker. Hij komt er aan, mijn boek, en ik ben nog steeds in juichstemming.

Gelukkig werkt dat door in mijn productiviteit. Of wil ik gelóven, dat mijn feestgevoel meewerkt ten goede? Een schrijversblok zou mijn deel kunnen zijn. Alleen al hieraan denken, maakt dat het koude zweet me uitbreekt, ik krijg het benauwd en heb hartkloppingen. ‘Weg ermee, ik wil productiviteit’, is mijn paniekerige innerlijke schreeuw.

Denk nou niet dat ik geen ervaring heb met schrijversblok. Ik heb zeker momenten gekend dat de angst me om het hart sloeg, want het lukte niet. Zelfs niet op het allerlaatste moment.
   Stront… sorry poep-chagrijnig ging ik mijn bed dan in. Marcel kon maar beter snel in slaap vallen. Hij moest het namelijk bezuren als deze auteur een afgang beleefde in de vorm van geen blog.

Ja, je leest het goed, ik noem mijzelf  auteur. Klinkt goed hè?
   Ik besefte dat ik mezelf zo mag noemen op de eerste auteursbijeenkomst bij de uitgever. Daar werden we onverwacht ‘debuterend auteurs’ genoemd. Wauw, daar kan ik mee leven. Hoewel ik ook liever snel het debuterende deel ervan weg haal. Kom maar op.

Ik wil schrijven!
   Vijf blogs zitten al in mijn dop, nog zeven te gaan tot mijn deadline.
   Klinkt als ga ik daarna dood. Is er leven na het versturen van mijn definitieve manuscript? Wordt dat mijn einde?
   Dat was niet mijn plan. Toch, goed bekeken, geldt het wel voor mijn website. Die gaat lijden onder deze deadline. Het kan niet anders dan dat dingen moeten veranderen. Ik heb een boek te promoten en verkopen.
   Snap je dan dat ik niet meer elke week een blog kan plaatsen? Zie jij in dat als ik hier elke week weer een blog achterlaat, dat het kopen van mijn boek minder interessant maakt? Toch wil ik blijven schrijven en wens jij naar meer blogs.

Tijd voor een deal: help me promoten. Wordt mijn medeambassadeur. Help mijn boek naar de status van bestseller. Koop en verkoop een exemplaar of meer. Ondertussen blijf ik schrijven, want na mijn bestseller, wil iedereen meer van mij. Een tweede boek? Een column in een krant? Een plekje in de Eva of Margriet?
   Oké ik droom weer met mijn ogen wijd open.
   Laat ik ze maar gericht houden op mijn deadline van 21 april. Die uitdaging is groot. Ik moet en wil er voor gaan. Tijd om mijn grenzen te verleggen.
   Tijd om jou te zeggen dat het anders zal gaan vanaf nu. Mijn blogs blijven komen, maar minder vaak. Misschien elke twee weken? Misschien in de vorm van een update, misschien een heuse blog zoals je van me gewend bent.
   Dit alles wel in de wetenschap dat er een boek komt met vierentwintig blogs: twaalf golden oldies, die hier niet meer te vinden zijn. Daarnaast twaalf helemaal nieuwe, die geen oog heeft gezien en geen oor heeft  gehoord.

Eindig ik met een grote knipoog naar boek twee, laat mij maar dromen.

3 opmerkingen:

  1. Ik doe mijn uiterste best, samen met mijn corrector. De tijd zal het leren.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De deadline ligt ondertussen op 12 mei en dat ga ik halen, want de blogs zijn klaar! De komende week ga ik kijken welke waar komt en kan ik het definitieve manuscript aanleveren. De spanning stijgt!

    BeantwoordenVerwijderen