zondag 4 mei 2014

Copy-paste

Even niet storen! Ik werk de administratie bij en moet mijn hoofd erbij houden. Ik maak lijsten up to date; voeg hier wat bij, haal daar wat weg en zet alles op alfabetische volgorde. Als laatste nog even twee lijsten in één document bij elkaar voegen en klaar! Da’s een makkie: copy – paste en zo zullen ze samen één worden. Wauw, dat klinkt romantisch, als sluiten ze een huwelijk.

Het dochtersbestand staat geopend voor mij neus en wil ik plakken in het moederbestand. Had ik het net over een huwelijkssluiting? Vergeet het maar, moeder en dochter kunnen niet trouwen!
Ik druk op CTRL A (alles selecteren) en vervolgens op CTRL C (kopiëren). Daarna klik ik het dochtersbestand weg en verschijnt het moederbestand voor me. Volg je me nog?
    Ik ga op het hokje staan waar dochterlief bij moeder moet worden gevoegd en druk op CTRL V (plakken) et voilá… het gekopieerde rooster verschijnt niet op het scherm. Wel komt er een melding op het scherm die ik zonder meer weg klik. Ik probeer het nog eens, maar moeder en dochter willen elkaar gewoon niet kennen. Ik zei toch, ze kunnen niet trouwen. De melding verschijnt ondertussen voor de derde keer op mijn scherm en ik doe wat zij zeggen. Daarbij wordt het hele oorspronkelijke bestand vervangen door het nieuwe bestand.  Dat wil ik niet! Wat doe ik fout?

Misschien heb ik met CTRL A gewoon teveel gekopieerd, daarom selecteer ik bij een nieuwe poging alleen die rijen en kolommen waar tekst in staat en plak dat in het moederbestand. Weer gebeurt er niets. Ik begin aan mezelf te twijfelen. Ik kan toch wel met een computer overweg? Of is mijn computer in staking? Heeft ie een burn-out? Het kan natuurlijk niet aan mij liggen.

Nou moet je weten dat ik van het behoorlijk geduldige ben. Marcel kan wat dat betreft van me leren. Hij leeft regelmatig op voet van oorlog met zijn computer, geloof me. Omdat ik daar liever niet bij ben, verlaat ik zachtjes de zolder. Mooi niet dat ik getuige wil zijn van hoe zijn computer door het raam de weg naar buiten vindt.
    Liever ben ik er getuige van dat het apparaat op het terras uit elkaar klettert. Het lijkt me heerlijk om te zien hoe het ding neerkomt, vergezeld door gerinkel van glas en een klap op het terras, gevolgd door draadjes, schroefjes, boutjes en chipjes die in het rond vliegen. Het zal in ieder geval een beter gezicht zijn dan Marcels gezicht.
    Nu sta ik echter op het punt mijn laptoppie door de pui naar buiten te knallen. Ik ben zo ongelooflijk chagrijnig geworden dat...

Wacht, heb ik al gegeten? Nee dus! Mijn ontbijt staat onaangeroerd op het aanrecht. Je zal zien dat ik een ander mens ben na mijn maaltje. Zo werkt het bij Celine ook. Als zij als vuurspuwende draak binnenstapt na een schooldag en spuugt op school,  tegenwind en de veters van haar schoenen die niet los willen, weet ik dat een stuk fruit en wat lekkers zullen helpen. Ik zet het haar voor, blijf in stilte toekijken en word getuige van de transformatie van draak naar schaapje. Prachtig!

Nu zit ik aan mijn ontbijt en voel bij elke hap mijn frustratie bedaren. Ik blijf nog wel even uit de buurt van mijn laptop. Tot Marcel wakker is. Ik vertel hem mijn probleem en voel me enorm onzeker worden. Het gaat toch niet zoals met mijn auto? Je kent het wel, keer op keer wil die niet starten. Uiteindelijk gooi je de boel op slot en doet alles op de fiets. Als meneer later thuiskomt, draait hij de sleutel om in het contact en ‘Broem, broem’ gaat het! Even extra gassen, alsof hij zeker wil weten dat ook ik hoor dat er niets aan het handje is.

Nu pakt hij mijn laptop erbij en doet hetzelfde als ik: CTRL C, CTRL V.
    ‘Ja, dat deed ik ook!’, zeg ik zwaar beledigd terwijl moeder- en dochterbestand samen komen in één bestand. ‘Wat?’
    Marcel kijkt er triomfantelijk bij, waar ik alleen maar bozer word.
    ‘Jij deed niets anders dan wat ik deed!’, waarop hij me laat zien dat ik één regel teveel had geselecteerd. Ik ben echt boos, kan wel janken. waar Marcel glundert van trots. Hij mag blij zijn, dat hij te lang en te sterk voor me is, want het liefst smijt ik hém nu door het raam naar buiten.

4 opmerkingen:

  1. Hihi....heerlijk blog Irene!!

    XXX San

    BeantwoordenVerwijderen
  2. He je bent er weer.Leuk blog
    Herkenbare perikelen op de compu.
    Gaat bij ons op het werk ook zo.
    De compu doet vreemde dingen zeggen ze dan.
    Yehhhh right
    Hahahahaha

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, nu alles voor mijn boek geschreven is, ga ik hier weer verder.
      De computer heeft het ALTIJD gedaan! Dat weet je toch?! ;-)

      Verwijderen