zaterdag 3 januari 2015

Jongens!



Sneller dan gedacht en zonder hulp van mijn inwonende echtgenoot, Master of Google, vind ik wat ik zocht. Wonderlijk het Internet of juist beangstigend? Wat vind ik als ik Google op mijn eigen naam? Dat ga ik direct even checken.
    Hé, wat doet Irene Valen daar? Dankzij haar interruptie heb ik niet het alleenrecht op de eerste pagina. Die monopolie zou leuk zijn geweest.
    Zou Irene Valen ook leuk zijn?

Terug naar wat ik in eerste instantie zocht: een filmpje dat Marcel en Benjamin afgelopen week hadden gezien. Ze smulden ervan. Natuurlijk! Het filmpje gaat over hout, vuur en iets dat de lucht in schoot. 
    ‘Pap, dat gaan we maken!’
    ‘Alsof je al niet genoeg vuurwerk hebt’, merkte ik geschrokken op. ‘Trouwens, zelf maken?’ Ik huiverde.
    ‘Oh, mam, ik heb zat vuurwerk. Maar dit kan altijd later nog. Dit mag het hele jaar afgestoken worden.’

Ik werd direct herinnerd aan mijn vroegere ideeën over jongens. Ik wilde die memories aan Benjamin vertellen, maar niet eerder dan dat ik één ding heel duidelijk stelde:
    ‘Benjamin, jij weet dat ik knettergek op je ben hè?’ Een stille knik en ogen die vol vertrouwen in de mijne keken.
    ‘Je moet dat onthouden bij alles wat ik nu zeg. Je moet onthouden dat ik met jouw komst enorm blij was en geen seconde terug zou willen draaien, hoe verkronkeld mijn ideeën ook waren.’
    ‘Ja mam, vertel nou maar’, klinkt meneertje ongeduldig. Zelfs Marcel draait met zijn hand alsof hij zeggen wil: vertel nou maar.
    ‘Goed! Eigenlijk wilde ik nooit een zoon!’

Benjamin valt geschrokken in de armen van zijn vader, zijn schouders schudden van het hui… oh nee, lachen. De acteur. Hij wilde mijn uitleg echter nog wel even horen.

Als derde EN laatste dochter groeide ik op in een meidengezin. Zelfs mijn vader werd weleens aangezien voor vrouw. Daarbij kon hij zich goed inleven in ons vrouwenleed, dus... spreek ik met recht over een vrouwengezin.
    Mijn vader is alles behalve het voorbeeld van echte mannelijkheid, sorry pap. Hij was niet stoer, niet cool, hield niet van gewelddadige films en van dure auto’s snapte hij niets. Volgens mij zelfs van geen enkele auto.

Het beeld dat ik kreeg van mannen werd meer bepaald door het observeren van jongens op school, in de kerk en op straat. Daar ontdekte ik: lompheid, gewelddadigheid, het opzoeken van gevaar en hun herrieschopperij.
    Aan mijn lijf geen jongen, was mijn idee en zeker niet UIT mijn lijf! Zo hoopte ik dat als ik al kinderen zou krijgen, dat het allemaal, alle zes, meisjes zouden zijn.

Tot ik Benjamin kreeg.
    Ik was opslag verliefd op mijn dropje, poepie, snoetje, drolletje, pluisje. Hij was zo schattig en lief. Hij sliep dan ook teveel om bovenstaand gedrag te vertonen.
    Dat kwam pas vanaf zijn tweede verjaardag. Luidruchtigheid deed zijn intrede en hij werd wilder. Maar hé, hij is mijn zoon, kom je aan hem...
    Bovendien had ik nog genoeg tijd om hem op te voeden.

Nu is hij ruim dertien. Daar waar ik hem heb willen opvoeden, is Marcel hard bezig geweest hem te ontvoeden. Zodoende blijkt mijn vooroordeel over jongens niet verkeerd. En toch, het doet geen sikkepitje af aan mijn liefde voor hem. Dat zit goed en dat weet hij. Want…
    Nee, hij wil vast niet dat ik vertel waaruit onze liefde blijkt. Hij is een jongen hè? En nachtzoentjes en zo… dat kan niet meer.

Enfin, gisteren gingen mijn man en zoon het raketje uit de film maken en in werking stellen.
    Ik weet dat het eenvoudige raketje helemaal niet zo veilig is, door dit krantenartikeltje: http://www.ad.nl/ad/nl/1014/Bizar/article/detail/3770322/2014/10/16/Zo-maak-je-een-raket-met-een-lucifer.dhtml Kijk zelf maar. Welke lomperd richt het raketje die kant vanwaar hij de boel aansteekt?
    De laatste ingrediënt in dat artikel: gezond verstand, heeft die jongen niet, maar mijn jongens wel. Kijk maar naar het onderstaande filmpje. Daarin zie je gezond verstand: het pijltje staat gericht op het grote buiten.

Als ik naar dit filmpje kijk, vooral de laatste negen seconden, begrijp ik minder dan ooit waarom ik ooit iets tegen jongens had.
    Wel ben ik nog altijd reuze blij met ons oudste kind. We kregen haar eerst. Zij zou me niet meer afgenomen worden, was mijn idee. Hield ik toch even geen rekening met…
    …een jongen.


4 opmerkingen:

  1. Hhahahaahahah wat een geweldig blog weer.
    Heerlijk om de dag mee te beginnen.
    Jongens zijn en blijven altijd jongens
    Leuk filmpje

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die is leuk! En zijn stem is dieper aan het worden...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sttt.... Dat heb je goed gehoord, maar om dat nou zo hard te roepen op het Internet?!
      Hihihi

      Verwijderen