zaterdag 30 mei 2015

Slot



   ‘Dat is handig!’, zegt de onbekende vrouw naast me. Ze laadt net als ik haar boodschappen in de fietstassen. Ze kijkt wel, maar ziet niet hoe gemakkelijk ik mijn gevulde boodschappentassen met een zwaai vanuit het karretje gladjes in mijn fietstassen laat glijden. Dat vind ik namelijk enorm handig. Die boodschappen tassen moeten gemaakt zijn voor mijn fietstassen!

Haar blik rust echter op mijn kettingslot. Die reikt van het fietsslot naar het fietsenrek en wordt daar met elkaar verenigd. Het voorwiel zit er tussenin. Wat daar handig aan is, zie ik niet. Integendeel: vaak ben ik genoodzaakt me tussen de omringende fietsen te wurmen en zo mijn tweewieler vast te zetten aan het rek. Die rekken staan gewoon veel te dicht op elkaar. Er is echt niets handig aan het gemanoeuvreer tussen fietsen en rek.

   ‘Hoe bedoelt u, handig?’ vraag ik de mede-fietstassen-vuller.
   ‘Dat je op die manier je fiets vast heb staan aan het rek.’
   ‘Oh! Tja, dat schijnt het beste te zijn.’ Ik leg haar uit hoe dat zo gekomen is. Onze verzekeringstussenpersoon vond een fietsverzekering voor mijn destijds nieuwe fiets, het geld niet waard, maar raadde juist aan een écht goed (lees: duur) slot te kopen en mijn stalen ros ALTIJD (met de nadruk op ALTIJD) vast te zetten aan straatmeubilair. Met die meubels bedoelde hij: bomen, palen, rekken en hekken. Eigenlijk vooral alles wat vast zit in de grond of aan een gebouw. Je zult begrijpen dat deze gehoorzame burger sindsdien ALTIJD haar fiets vastzet aan iets dat onverplaatsbaar is!

Mijn fiets, vier jaar oud, is nooit door iemand anders dan door de rechtmatige eigenaar of sleutelbezitter meegenomen. Ik hoop natuurlijk dat het zo blijft, maar huiver bij het delen van dit bericht. Ik ben absoluut niet bijgelovig, maar het zal toch niet zo zijn, dat juist volgende week een onrechtmatige eigenaar mijn fiets onder de kont heeft?
   Ik zie mij er al beteuterd bij staan kijken!

Terug naar het gesprek met die mevrouw.
   ‘Ik werd net aangesproken door een paar politieagenten,’ zo vertelde ze. Direct keek ik vluchtig om me heen. Ik zag ze niet.
   ‘Heeft u iets crimineels gedaan dan?’ Het leek me sterk, ze kwam zo aardig op me over.
   ‘Nee, ze spraken me aan omdat ik mijn fiets niet veilig genoeg achter laat.’
   ‘Wat had u dan volgens hen moeten doen?’
   ‘Net als jou, mijn fiets met een ketting vastzetten aan het rek.’

Ik kwam er al snel achter dat het alles te maken had met een stelletje raddraaiers dat zo nodig andermans fiets nodig denkt te hebben en er op een criminele manier aan wil komen. Die schavuiten schijnen het tegenwoordig gemunt te hebben op de fietsen bij mijn favoriete Albert Heijn.

Jammer dat ik die agenten niet heb gezien. Ik weet zeker dat ik een pluim zou hebben gekregen.
   Wel kan ik ze een handje helpen. Ik kan deze ervaring delen, dit gaat namelijk jou ook aan. Jouw fiets kan ook maar zo weggemoffeld worden. Dat wil je niet, toch? Volg dan deze raad op: koop een goed kettingslot en verenig daarmee je fiets ALTIJD met straatmeubilair.

Nu eens zien hoeveel criminelen er beteuterd bij zullen staan kijken.


4 opmerkingen:

  1. Leuk blog. Iedereenis gewaarschuwd. grt Bert

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Bert.
      Even een waarschuwing leek me niet verkeerd!

      Verwijderen
  2. Reacties
    1. Dat had de titel kunnen zijn, maar vond ik net even te lang. Maar je begrijpt mijn boodschap!

      Verwijderen