zondag 21 juni 2015

Strikje er om?



Aan jou, lieve Marcel,

   ‘Wat wil jij nou voor je verjaardag?’ Een stomme vraag - het antwoord klinkt elk jaar hetzelfde.
   ‘Niets, ik heb alles al…’ Een korte stilte: ‘En ik heb jou!’ Je ogen stralen erbij.
   ‘Tja, daar kan natuurlijk niets aan tippen,’ antwoord ik alsof ik mezelf zo geweldig vind. Jij weet beter. Ik weet dat jij niet liegt. Het komt recht uit je hart.

Toch, wil ik niet met lege handen staan.
   Ik kijk naar buiten en zie de vuurschaal. Die vervangen is geen overbodige luxe. Het heeft echter geen zin een nieuwe te kopen en jouw daarmee te verrassen op je 47ste verjaardag. We hebben ons oog laten vallen op een nieuwe haard, die te zijner tijd aangeschaft wordt en onze veranda-to-be zal vullen met warmte. Uren vol romantiek staat ons te wachten. Dat wordt een cadeau voor twee of vier.

Met Vaderdag op de stoep, valt me op dat veel mannen blijkbaar gereedschap wensen? Heb ik bij jou iets gemist? Moet ik nu ter plekke de laptop laat vallen en naar de Praxis gaan?
   Laat me niet lachen. Ik zie mezelf al zoeken naar een schroevendraaier in de wetenschap dat jij, die anders best zuinig bent, voor kwaliteit gaat (dat zie je onder andere aan mij). Ik zoek daarom bij de dure schroevendraaiers. Denk ik er eentje gevonden te hebben, met een prachtig rood (de kleur van de liefde) handvat. Maar neem ‘m niet mee. Een nachtje dromenland is niet verkeerd, denk ik. Misschien kom ik op een beter en origineler verrassing. Kom jij thuis…
   ‘Die schroevendraaier is wel heel erg groot. En nog elektrisch ook! Waar hebben we zo’n groot gat nodig?’ Ik kijk er verschrikt naar, jij met jouw materieel.
   ‘Irene, het is een grondboor.’
   ‘Oh.’ Vervolgens toon jij je spierballen en graaft met dat gevaarte een gat in de grond, waar ik bijna van duizel. Je weet wel, hoogtevrees.

Ik wil gewoon iets persoonlijks. Een foto of beter: een canvas. Dat is het!
   Jouw lieverdjes die groots pronken aan de muur. Wij zijn jouw leven, dat weet ik maar al te goed. Natuurlijk weet ik dat geen enkele foto, hoe groot ook, zal kunnen bevatten wat jij in ons ziet. Jij prefereert ons real life! Je bent niet zo’n seniele, ik bedoel, sentimentele kerel die de hele dag zit te dromen bij een foto. Daarbij komt dat ik niet aan kan komen met een canvas van de HEMA.
   ‘Dat had ik zelf beter gekund,’ zal je zeggen. Logisch, mensen komen bij jouw reclamebedrijf met de vraag of jij canvassen drukt. Ja dus. Ze kosten wel wat meer dan bij de HEMA, maar ik hoef echt niet dichtbij te staan om te zien dat jij meer kwaliteit toont. Echter een foto van jouw lieverdjes, als canvas bij jou bestellen… Zou het opvallen?

Ik geef het bijna op:
   ‘Kan ik je echt nergens blij mee maken?’ Ik schrik, want je kijkt me uitdagend aan. Volgens mij heb je een idee.
   ‘ Schrijf een blog voor me. Eentje waar ik er goed vanaf kom.’
   ‘Je bedoelt dat ik niets mag zeggen over kaalheid of snurken?’ Ik slik. Dat bedoel ik met een uitdaging.

Maar lieve schat, jou op een voetstuk plaatsen is niet moeilijk. Ik hoef alleen maar naar mezelf te kijken. Ik ken mijn mankementen. Jij kent mijn vreselijke nukken en mijn hormoonspiegel beter dan ikzelf. Jij leeft met mijn perfectionisme en moet accepteren dat ik de zwakkere ben. En dan zeg jij met mij alles te hebben? Blogspot is te klein om al mijn zwakheden te beschrijven. Laat mij het maar hebben over jou.

Daarom geef ik jou een sokkel. Ja, ga er maar opstaan. Ik kijk graag naar je op. Want wie ik ben geworden, alles wat ik doe, mijn reden om te leven. Het is allemaal door en voor jou. Jij koos mij en blijft dat doen. Ik wil niet zonder jou.

Daarom snap ik je antwoord maar al te goed. Zoals jij voor mij, ben ik voor jou het beste cadeau. Ik moet mezelf maar eens een strik om doen.
   Je bent bijna thuis!


3 opmerkingen:

  1. Ach wat een heerlijk blog
    Moet er om glimlachen.
    Het ultieme kado ben jezelf. GEWELDIG
    je gaf me ooit een boekje The ultimate gift.
    Daar moet ik ineens aan denken. Wel een iets ander topic.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Schattig ... volgend jaar kun je misschien een hele grote taart doen en daar met een strik uit springen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen