zaterdag 12 september 2015

Allemaal dood



    ‘Allemaal dood!’, zegt hij, legt zijn telefoon weg en sluit zijn ogen. Al snel voel ik hoe zijn lichaam een laatste schok uitdeelt. Je weet wel, zo’n schok die door je lichaam jaagt, vlak voor je in slaap valt. Deze ging zo hard dat zelfs de spin onder ons bed uit zijn web moet zijn gevallen. Dan volgt zijn zware ademhaling. Hij slaapt. Nee, niet die spin, Marcel. Zo gaat het altijd.
    Net zoals het altijd hetzelfde gaat als Marcel op de bank een boek gaat lezen. Binnen een paar minuten leest hij met zijn ogen dicht. Hij slaapt dus zijn boek, zoals een vriendin ooit zei.

Onbegrijpelijk! Als ik een boek lees… ALS hè, als ik me in een boek verlies, dan zal ik never nooit niet in slaap vallen. Ik wil de afloop weten, ook al zijn mijn boeken lang niet zo spannend als die meneer leest.
    Daarbij, als ik het lezen moet onderbreken, dan toch alleen als ik de alinea of liever zelfs het  hoofdstuk uit heb. Marcel kan midden in een zin, of zelfs woord, het boek opzij leggen. Dat vind ik wonderlijk. Het is als tijdens het koken ineens stoppen en alles half gaar op tafel zetten. Hoe halfgaar wij als gezin ook mogen zijn, daar zou ik niet mee weg komen.

Dat ik ALS schreef, is niet zomaar. Ik lees niet veel meer, want ik weet geen leuke boeken. Ik viel altijd voor romans. Niet die van de verpleegkundige die valt voor de dokter met zijn zwoele blik. Dat is mij te doorzichtigheid. Een beetje meer spanning is gewenst.
    Trillers gaan mij echter te ver. Al die doden aan het eind! Daar mag Marcel zich in verliezen. Dat hij met zoveel doden kan leven, prima. Ik niet. Niet in boekvorm, niet in filmvorm en al helemaal niet in het echte leven.

Omdat mijn echtgenoot alle boeken leest vanuit zijn smartphone, kan hij ze in het donker verslinden. Dat maakt het alleen maar spannender. Daarom verkies ik een echt boek en kruip dichter bij het schemerlampje. Volgens mij moet er wel 40 watt in, want lezen wordt er niet makkelijker op. Dat ligt natuurlijk aan mijn bril, niet aan mijn leeftijd.
    Een echt boek heeft mijn voorkeur. Ik wil bladzijden omslaan, de geur van het drukwerk ruiken, ezelsoren kunnen vouwen (wat ik niet doe, dat is zonde) en het meest nog wil ik bij het sluiten van het boek aan de bovenkant zien waar de boekenlegger zit.
    Daar zit het ‘m vooral in: mijn boekenleggers. Ik heb er veel - allemaal kunstwerkjes van de kinderen. Die kunnen niet in een teleboek.

Denk ik terug aan onze vakantie. De boeken die ik mee had, vielen tegen. Dat kan natuurlijk gebeuren. Ik was echter blij verrast toen ik in de campingwinkel zomaar twee boeken in mijn handen gedrukt kreeg. De ene dag GERAAKT van Els Ruiters en een paar dagen later TWEESTRIJD van Linda Jansma. Helaas trillers. Leuk voor Marcel, zo dacht ik. Maar hij kende ze al. Tja, hij slaapt ook zoveel boeken.

De boeken verdwenen in een hoek, want een verhaal over een vermist meisje van vijftien en de andere over huiselijk geweld gingen mij te ver. Tot ik ze een paar dagen later weer opmerkte.
    ‘Toch jammer om niets met deze boeken te doen.’
    ‘Ga ze dan lezen.’
    ‘Maar als ze nou allemaal dood gaan? Dan kan ik niet meer slapen.’
    ‘Ach jawel, dan bescherm ik je toch!’
    ‘Tuurlijk.’ Zou hij mijn cynisme horen? Ik vraag me af wie harder wegrent van een beer, hij of ik.

Mijn nieuwsgierigheid won. Ik opende het boek van Els Ruiters.
    De proloog was echt spannend, maar ik ontdekte dat na elk spannend stuk ontspanning volgde en door juist dan te stoppen kon ik lekker slapen. Hoewel stoppen onmogelijk leek! Voor het eerst in mijn leven had ik een boek in drie dagen uit.
    ‘En?’, vroeg Marcel me bij het dichtslaan van het boek.
    Ik was nu ook een ervaren triller-lezer en leerde van een ervaren triller-fan het juiste antwoord:
    ‘Allemaal dood!’




6 opmerkingen:

  1. Heerlijk! Wat leuk dat je nu net als ik thrillers leest ... En zo herkenbaar, hoe vaak moet ik het boek van mijn man wegleggen en het lichtje uitdoen (hij leest gewone boeken net als jij en ik) en dan heeft hij ook weer lekker een boekje geslapen. Maar vaker slaapt hij een filmpje ... (zoals je weet, haha). Ik slaap nooit een boek. Ik lees en lees en lees ... Als ik een mooi boek heb kan ik het niet wegleggen en dan lees ik, maar ik val nooit in slaap!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Maar ... soms gaan ze niet allemaal dood hoor ... in thrillers ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Sttt... Dat weet ik toch!
      Maat dat moet je niet zo hard zeggen.

      Verwijderen
    2. Sttt... Dat weet ik toch!
      Maat dat moet je niet zo hard zeggen.

      Verwijderen
  3. Leuk. Thrillers daar kan je toch niet bij in slaap vallen

    BeantwoordenVerwijderen