zondag 31 januari 2016

Oerkreten


Verrek, zedde gij zomaar ineens 80 jaar jong? Waar is jouw tijd gebleven?

Sorry lieve lezers voor dat verrek. Het past me niet, maar het is één van de onvergetelijke oerkreten die mijn vader gedurende zijn tachtig jarige leven de wereld in schreeuwde. Ik waarschuw je alvast, er komen meer te pas en te onpas gebruikte uitspraken van deze clown. Het zijn onvergetelijke en onuitwisbare woorden die zich hardnekkig nestelden in mijn herinnering! Ik hoor mijn vader dit beamen met:
    Precies krek net.’

Kan je nagaan dat deze ouwe geen vloek of scheldwoord duldde van zijn drie dochters: Slome Trien, Dulle Griet en Oetepoetekwekjong. Salamander, wat kon hij boos worden als er dan toch een minder net woord klonk! Terwijl ik verrek toch best heftig vind.

Slome Trien, Dulle Griet en Oetepoetekwekjong, noem ik als namen voor mijn zussen en mij, maar volgens mij was geen van deze namen gebonden aan één van ons. Of toch wel? José is echt geen Slome Trien. Heidi misschien wel een beetje een Dulle Griet, en Oetepoetekwekjong, klinkt best wel als de jongste mij.

Tellen we daar mams bij op.
    Vier vrouwen en één man is potverdriedubbeltjes vast niet gemakkelijk voor paps geweest. Wat moet hij het zwaar hebben gehad onder al dat hormoongeweld. Hoe heeft hij al die jaren doorstaan met zoveel apebipsen?
    Waarschijnlijk deed hij daarom graag boodschappen. Even luchten. Ik weet niet hoe vaak hij de winkel onveilig maakte, zoals ik ook niet weet hoe vaak ik hem vergezelde, maar één keer vergeet ik nooit meer.
    We waren bij de ALDI in Zevenaar. Buiten heerste wispelturig weer, maar de voorraad moest bijgevuld. Het leek echter alsof we één voorraad bijvulden, die van het maandverband. Ik zie hem nog staan voor het schap. Zonder blozen of blikken keek hij ernaar, terwijl ik worstelde met een intens gevoel van schaamte. Als het had gekund greep ik in en zei:
    Blaast ‘m op! Ik bestel dit wel online en laat het bezorgen in een neutrale doos.‘  Maar ja, online en internet bestonden niet eens.
    ‘Online? Flauwekul!’ zou hij zeggen en smeet, voor wat leek, wel 85 keer een pak in het karretje. Bedenk er even bij dat we toen geen ultra dunne Libresse kenden, maar maandverband van wel drie centimeter dik. Al inladend riep hij uit:
     ‘Ja, ik heb een harem thuis.’
    Schijtgelijk, voor mij was het hoogtijd om weg te schieten achter het schap, me laag te houden en snel naar de andere kant te kruipen. Heel even kende ik hem niet.

Even maar, want een andere keer, liepen we in de winkelstraat van Arnhem. Paps maakte er weer een feestje van.  Het zat (uiteraard) niet in de guldens die rolden. Nee zeg, valtgebakken wat was hij zuinig!
    Spaarzaamheid in maffe fratsen was hem echter vreemd. Om de humor van de volgende anekdote te begrijpen, moet je bedenken dat we leefden in de jaren 80 en deze commercial de tv sierde. 
    Nog amper bij de C&A aangekomen, zette mijn vader het op een zingen:
    ‘C&A is toch voordeliger!’ De hele straat kon hem horen. Frappant hoe sommige mensen strak voor zich uit bleven kijken. Ik lag dubbel, hoewel ik eerst een stap naar rechts deed en daarmee iets verder van hem af liep. Zo viel niet al te erg op dat ik bij hem hoorde. Stiekem genoot ik enorm, maar had thuis nog zo gezegd:
    Geen geblèr op straat hoor!’ Hij zal gedacht hebben: gaat op dak zitten!

Eén plek waar ik mijn paps nooit heb gezien is achter het fornuis. Gelukkig maar, want als hij zou koken, aten we vast en zeker gebakken pantoffels en geroosterde vensterbanken. Ik heb me serieus altijd afgevraagd hoe gebakken pantoffels er uit zouden zien en smaken.
    Waar het fornuis hem vreemd was, vond ik hem wel achter de gootsteen. Hij was onze vaste afwashulp en deed het fluitend. Zijn handen werkten in een precies goed afgepast sopje.
    Ik moet hebben gedacht: fiets toch op met je zuinigheid. Ik hou van sop, veel sop! Het fluiten zou hem vergaan.

Na het afwassen of als papa een andere klus geklaard had, klonk steevast:
    En toen pieste de hond tegen de kast.’ Het leek wel een mantra, die hem hielp om te bedenken wat nog te doen. Al snel had hij een ander klusje om handen. Zo was het altijd.

Tot op de dag van vandaag, zijn 80ste verjaardag.
    Papa, doe er gerust nog wat jaren bij. Maak met je knuppelhakken en knotsknieën een sprongetje en blijf bij je levensmotto: als ge maar lol hed.
    Lol heb je ons laten zien en daar bedank ik je voor. Lol gun ik je vandaag met al je cadeaus en zeg: tot volgend jaar woensdag of blaast ‘m op!


7 opmerkingen:

  1. Je vader heeft een goed motto, een om erin te houden! Gefeliciteerd met je fijne paps, hij vindt het vast leuk dat je ter ere van hem een blog hebt geschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij heeft genoten van mijn blog.

      Wil jij geloven dat hij juist die ochtend op Blogspot wilde inloggen, voor het eerst? Hij vroeg er Heidi's hulp bij. Gelukkig had ik haar gezegd dat hij deze blog niet mag lezen. Dus zij kon hem tegenhouden. Maar vanaf nu en dankzij Dulle Griet kunnen zij bij mijn blog komen en dat is gaaf!

      Verwijderen
  2. Fijn als met zo'n humor kunt terugkijken. Gefeliciteerd met je vader. Dat je nog maar lang van hem mag genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zoveel gelachen met die man!!! We zullen genieten zo lang het nog kan. Dank je.

      Verwijderen
  3. Leuk! Gefeliciteerd met je vader

    BeantwoordenVerwijderen