zaterdag 31 december 2016

Oudejaarsblog



Uitdaging aangenomen!
    En ondertussen vermengd met spijt. Ik kan geen blog meer zien, terwijl ik er juist één moet schrijven. Een Oudejaarsblog – Marcel daagde me hiertoe uit. Terugkijken dus. Omkijken naar 54 blogs.
    Niet dat ik ze allemaal las. De laatste vier zitten nog wel aardig in mijn toetsenbord. De rest allemaal vanmiddag gelezen. Het is leuk om ze te lezen, maar ik geef het niet als tip voor oudejaarsavondactiviteit aan jou. Het is best wel too much!
    Alle 54 blogs zijn van mijn hand: doorleefd, verhaald, beschreven, veel geschrapt en geschaafd. Ik heb zoveel geramd op het toetsenbord, dan moet er slijtage geconstateerd worden aan mijn laptopje, maar nee. Mijn lijf vertoont meer slijtage. Was ik er maar één van Toshiba.

Eén grote frustratie is dat ik in zes blogs fouten heb ontdekt. Dat wil ik niet! Dat moet in 2017 beter. Daarom een oproep: stel dat jij als lezer een fout ziet, meld dat bij me. Ik zie na zes keer checken op fouten, de verkeerde letters niet meer en meneer de editor is er niet altijd bij. Vertel het me dus gerust als je een foutje ziet. En dan niet zeuren over drie uitroeptekens. Dat mag niet, ik weet het. Maar dan kom ik met de vrijheid van de schrijver, ik dus. Duidelijk? Duidelijk!!!

Mijn frustratie schuift op voor schaamte. Ik heb voornemens niet waar gemaakt in 2016. Sporten is blijkbaar een gevalletje onmogelijk, hoe groot mijn intentie ook was. Ik was nog zo van plan het crosstrainen goed op te pakken, maar zelfs het wandelen is er steeds vaker als vuurwerk bij ingeschoten. Stom, suf, stupid! Of ik nog een voornemen aandurf voor 2017?

De schaamte schud ik af, want ik voel trots. Waar ik dacht een keer of zes geen blog te hebben gedeeld op mijn vaste avond/nacht, tel ik op twee vingers dat ik één keer rust nam op een bankje en de andere keer een dag later van me liet lezen. Mijn momenten van geen zin of weinig vertrouwen (het was er in 2016) in een verhaal, woog niet zwaarder dan de zin om er toch voor te gaan. Ik tel zelfs twee extraatjes.

Grote items die herhaald terugkwamen in 2016 waren:
    Celine die wel of niet het huis uit gaat na haar examens en daarvoor een Spoedcursus Housekeeping and Cooking blieft. De studie Nederlands wordt ‘m niet, wel de PABO. Waar nog onzekerheid heerst is het idee of ze wel of niet onder moeders vleugels vandaan wil of niet? Van mij hoeft ze niet, maar ik weet, dit is loslaten! Bah, dat is moeilijk! En troost me met het idee: mum is een appje away. Dit komt vast terug op het blogmenu van 2017.

Over menu gesproken. Ik heb nogal eens over of rond het eten geschreven, zelfs recepten gedeeld. Heeft iemand mijn lasagne of dat gerecht met spruiten geprobeerd? Smakelijk toch?
    Eten en tafelmomenten zijn blijkbaar een inspirerend goedje.
    Starbucks, spruiten, pompoen (yakkes), bonbons en friet kwamen voorbij. Helaas heb ik met mijn blog #ikverdienfriet geen jaar lang gratis friet gewonnen. Maar de Kwalitaria is heus nog niet van ons af. Ik denk zelfs dat we morgen eens langsgaan om te zien of ze open zijn of toch al aan het verbouwen zijn. Wij verbouwen, zij verbouwen, stelletje na-apers!

Het ontstaan van twee kampen in huize Van Valen, valt me meer dan eens op in de blogs van afgelopen jaar. Oestrogeen en testosteron staan steeds vaker tegenover elkaar. Het zijn vooral de mannen die akelig vaak elkaars steun zoeken, het met elkaar eens zijn en op één lijn liggen tegenover ons ladies. Met een dubbel portie oestrogeen in de vorm van Celine durf ik ze wel aan, maar zij is steeds vaker naar haar vriendje of andere vriendinnen. Zo blijf ik achter met een bulk mannenhormonen. Moet ik leren stand te houden in mijn enige alleen.

Hoewel er blijkbaar ook in mij een klein beetje testosteron zit. Dat uit zich in autozaken - menstuff, toch? Het is waar mijn rode monster terug komt in blogs. Dan weer gebeurt er iets met de auto, dan weer in de auto. Zo wordt ie weggezet als achtbaankarretje en zit mijn wederhelft op de passagiersstoel te huppen om op weg te gaan, dan rij ik er weer mee weg om wat boodschappenkilometers te maken. Als ik de fiets niet neem dan wel.

Wat blijft? Een nieuw jaar om te bloggen! Ik ga voor minimaal 52 blogs, waarin ik kilometers op de teller van mijn toetsenbord, schoenen, fiets of auto zet, lekkere maaltijden op tafel tover, verder ga in loslaten van kinderliefjes en misschien toch vooral een opschrijfboekje bij de hand hou, want in 2016 is teveel inspiratie verloren gegaan door gemis aan een notitieboekje. Zo ook vandaag. Marcel zei zoiets goeds, maar ik (en hij ook) weet niet meer wat.
    Daarom ga ik voor een inspiratievol 2017, ook voor jou! Enne voorzichtig met vuurwerk!

See you next year!!!



8 opmerkingen:

  1. Dank Irene voor je inspiratie! Op naar weer een goed jaar!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jij bedankt voor het lezen en happy new year!

      Verwijderen
  2. 1e dag van het jaar en ik begin met een blog van jou!
    Goed begin dus.
    Ik wens jou ook een inspiratievol goed 2017 toe.
    Xxx liefs Evelyne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Weer met veel plezier gelezen. Zoals altijd. Alle goeds en veel inspiratie voor 2017. We blijven lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo blij met jou als vaste lezer! Dank je Bert!

      Verwijderen