zaterdag 15 april 2017

Serieverslaving


Heb jij een kijkbuisverslaving?
   Wij wel! Waarmee ik me vooral richt op de ladies in the house. De mannen zijn overduidelijk verslaafd en maken de meeste kijkuren. Wij vrouwen staan er anders in, kijken onder andere omstandigheden.

Daar is Celine. Zij is helemaal knots van DOKTOR WHO. Alles wat ik weet is dat het een Britse sciencefictionserie is en over een tijdreiziger gaat. Of ik er wel-of-niet achter sta dat ze dit kijkt en waarom ik me er verder niet in verdiep ligt vooral in het feit dat ik dochterlief ken.
   Zij zal, net als ik, niets kijken dat te spannend is. We kunnen spanning hebben, maar niet te veel, zwaar of vlak voordat de klok bedtijd aangeeft. Blijkt een kijksel toch spannender, dan kijken we een kwartiertje naar Winnie the Pooh en bondgenoten om vervolgens zonder schrik en bibbers onze ogen te sluiten.

Belangrijke note is dat Celine alleen DOKTOR WHO kijkt bij het crosstrainen. Daarmee koppelt ze het zinvolle met het plezierige. Een soort van: voor-wat-hoort-wat. Zomaar midden op de dag een serie kijken is tijdverspilling, maar gekoppeld aan iets nuttigs voelt kijkbuiskijken minder nutteloos.
   ‘Mam, ik ga crosstrainen!’, roept ze as we speak. Het klinkt steeds vaker, ze is duidelijk verslaafd. Die serie helpt haar nog eens aan een goddelijk, stak lichaam.

Deze gedachtenkronkel heeft ze niet van een vreemde. Ik ben haar grote voorbeeld in het praktische met het leuke verenigen, de serie is alleen anders.
   Zie hier een groot supporter van A PLACE TO CALL HOME. Een kleine beetje schaamte maakt zich meesteres van me. Het is een serie over een steenrijke Australische familie met inbegrip van absurd vergezochte intriges en ongelooflijk bespottelijke familiegeheimen. Ik kijk vooral vanwege de heerlijk knauwende Australisch-Engelse uitspraak.
   Al zo ver in de serie dat ik met ieders belevenissen meeleef, moet ik blijven kijken. Maar alleen onder het genot van iets nuttigs: de was vouwen en strijken. Bij twee volle wasmanden, kan ik één aflevering zien. Het is nog plannen ook!

Of meer wassen door meer was vies te bestempelen.
   Sokken een hele dag aan? Dat is veel te lang, naast ’s ochtends moeten mijn huisgenoten ook ’s middags schone sokken aan. Elke dag schone handdoeken, kleding elke dag de wasmand in, bedden twee keer in de week verschonen. Moet jij eens zien hoeveel manden ik te vouwen en strijken heb. Vergeet vooral niet dat ik alles, met inbegrip van alle ondergoed strijk.

Tot ik afgelopen week thuis kwam met de boodschappen. Benjamin stormde op me af.
   ‘Mam, ik heb de wasmachine uitgezet, want het klonk alsof er een baksteen in zat.’
   ‘Een baksteen? Hoe komt die er nou in!’ Ik ging gelijk even checken om na een druk op de knop een enorm hard schrapend geluid vanuit de machine te horen. Dat kon niet goed zijn. Uit dat ding voordat het huis ontploft!
   De laatste tijd hoorde ik hardere decibellen van boven komen. Alsof de wasmachine studeerde voor vliegtuig. Hij wil opstijgen.

Bij thuiskomst van Marcel stormde ik op hem af en zei:
   ‘De wasmachine is kapot.’
   Na het bekijken van de garantiepapieren en een inwendig onderzoek verklaarde manlief de machine onherstelbaar kapot. Hij is werkelijk gevlogen.
   ‘We moeten een nieuwe zoeken.’
   Hij kent in deze zijn plek; dat hij zich niet moet bemoeien. Hij schat mij duidelijk op waarde als Hoofd Huishouding. Da’s maar goed ook. De kans dat hij ooit één knop van een volgende wasmachine gebruikt is net zo nihil als Irene achter het stuur met een aanhangwagen.

Twee dagen later arriveert de nieuwe wasmachine en draait ie na een testprogramma weer op volle kracht van links naar rechts. Ik heb een berg stinkende was weg te werken. Echter waar de vorige machine te volgen was in zijn loop om zichzelf, door het geluid van een opstijgende vliegtuig dat het einde van de wasprogramma aankondigde, hoor ik nu niets als ik beneden ben.
   ‘Marcel, deze machine is zo stil, ik weet niet eens wat ie doet! Misschien vouwt en strijkt ie de was zelf al.’
   ‘Nee joh, hij zit op facebook. Dat kan maar zo, want er zijn wasmachines met wifi. Kun je met een app het wasprogramma op afstand instellen, aanzetten en volgen hoe lang het nog duurt voor de was klaar is.’
   ‘Cool! Dan kan ik tot op de seconde zien over hoeveel minuten ik mijn serie weer kan kijken!’




2 opmerkingen:

  1. Daan en ik hebben hem net samen gelezen en samen gelachen. Super!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank jullie wel. Blijf vooral lezen. Elke week op zondag avond in jullie geval. Toch een dingetje hè, tijdverschil.

      Verwijderen